Anna Kamieńska
12.11.2012, autor: Admin

Poetka, tłumaczka i krytyk literacki; autorka książek dla dzieci i młodzieży.

Urodziła się 12 kwietnia 1920 w Krasnymstawie. Lata młodości spędziła w Lublinie, uczęszczając do szkoły powszechnej i gimnazjum (obecnie III Liceum Ogólnokształcącego im. Unii Lubelskiej). Przekładała m.in. z rosyjskiego, bułgarskiego, białoruskiego, słowackiego, serbsko-chorwackiego, łacińskiego oraz hebrajskiego. W jej dorobku znajduje się blisko 100 książek. Pierwsze próby poetyckie podjęła w wieku około 14 lat. Debiutowała pod auspicjami Józefa Czechowicza w 1936, w "Płomyczku”. Za jej oficjalny debiut przyjmuje się publikację w "Odrodzeniu" w 1944. Od 1937 uczyła się w Liceum Pedagogicznym w Warszawie. W czasie okupacji hitlerowskiej przebywała w Lublinie i na podlubelskich wsiach, ucząc się na tajnych kompletach. Po uzyskaniu matury w działającym konspiracyjnie liceum humanistycznym w Lublinie, prowadziła samodzielne studia polonistyczne, zdając egzaminy na tajnym Uniwersytecie Warszawskim. Po wojnie studiowała filologię klasyczną – początkowo na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a następnie na Uniwersytecie Łódzkim.

Podczas pracy zawodowej związana była z tygodnikiem kulturalnym "Wieś", tygodnikiem "Nowa Kultura", miesięcznikiem "Twórczość". W połowie lat 50 zaczęła pisać utwory dla dzieci i młodzieży, które początkowo drukowała m.in. w "Płomyczku" i "Świerszczyku".

W 1948 wyszła za mąż za poetę i tłumacza Jana Śpiewaka. Wraz z mężem przekładali rosyjską poezję i dramaty oraz prowadzili liczne prace redakcyjne książek. Mąż Anny zachorował na raka, zmarł 1967.

Poetka przyjaźniła się z ks. Twardowskim. Wspólnie prowadzili rozważania na temat literatury, wiary, Boga, Ewangelii. Ks. Twardowski odegrał niewątpliwie istotną rolę w jej zainteresowaniu religią. Przed śmiercią ks. Twardowski zadedykował jej swój znany wiersz "Śpieszmy się". Poetka zdążyła odpowiedzieć tekstem "Puste miejsca".

Anna Kamieńska zmarła 10 maja 1986 w Warszawie i pochowana została na Cmentarzu Powązkowskim.